ارزیابی اختلالات زبانی/سوادآموزی کودکان مدرسه رو : برگرفته از کتاب, a guide to clinical assesment and professional reporting writting in speech pathology: بخش ۲




ارزیابی پارامترهای خاص برای ارزیابی ارزیابی اختلالات زبانی در کودکان مدرسه رو (5-6 سال تا 13-14 سال) مستلزم بررسی سطوح سیستم قوائده زبانی- به صورت جداگانه، تعاملی، و در بافت است. بنابراین، بنابراین اجرای آزمونهای استاندارد رسمی و ارزیابی، پویا، و مبتنی بر برنامه درسی باید شامل سنجش های سطوح معناشناختی، نحوی، صرفی، کاربردشناسی و واجشناختی نظام زبانی باشد. هر یک از این سطوح سیستم قوائد زبان, نه تنها زبان گفتاری (یعنی، گوش دادن و صحبت کردن)، بلکه زبان نوشتاری (یعنی، خواندن و نوشتن) را نیز تحت تاثیر می گذارد. علاوه بر این، به جای ارزیابی محدود زبان از طریق تقسیم آن به زبان محاوره و نوشتاری، فرایند ارزیابی را می توان بوسیله یک طرح جدید یعنی در نظر گرفتن بار ایجاد شده از سوی زبان شفاهی و ادبی روی گوش دادن و صحبت کردن، و همچنین خواندن و نوشتن، نیازهای کودک مدرسه رو و نوجوانان را بهتر مدیریت کرد. بنابراین، پارامترهای فرایند ارزیابی می تواند شامل حوزه های خواندن، نوشتن و هجی کردن، همراه با گفتمان شفاهی، به منظور به دست آوردن ارزیابی کامل تری از فرد باشد. علاوه بر این، تعاملات شناختی-زبانی مختلف باید به منظور پی بردن به تاثیر توجه, حافظه فعال, عملکردهای اجرایی بر روی عملکرد زبانی مورد بررسی قرار داده شود. در نتیجه، فرایند ارزیابی نیز شامل بررسی دانش/ مهارت های فرازبانی ، حافظه فعال، و عملکردهای اجرایی خواهد بود. بسته به سن رشدی کودک، دانش فرازبانی شامل آگاهی واجی جهت خواندن ، دانش آگاهانه از تعاریف، مترادف و متضاد، قیاس ها، قضاوت های گرامری، و توانایی تمایز بین معانی تحت اللفظی و انتزاعی خواهد بود. حافظه فعال شامل ذخیره سازی و دستکاری اطلاعات مورد نیاز برای انجام یک تکلیف است. مهارت های حافظه فعال ارتباط نزدیکی با عملکردهای اجرایی دارند، که یک اصطلاح جامع است که به طیف وسیعی از مهارت های شناختی، مانند تغییر توجه، نظارت بر رفتار، حفظ اهداف، مهار اطلاعات بی ربط، و اجتناب از حواس پرتی اشاره دارد. آزمون ها و سنجش های موازی به درمانگر اجازه می دهد که مهارت های ارتباطی کودک را بطور عمقی تر ارزیابی نماید و از طریق اتخاذ رویکردهای چندبعدی, به فرای رفتارهای سطحی قابل مشاهده بنگرند. بررسی رفتارهای موازی ممکن است طیف گسترده ای از مهارت های زبانی و ارتباطی، مانند نوبت گیری، شروع گفتگو، درخواست برای شفاف سازی، و توانایی دنبال کردن و ادغام دستورات کلامی را آشکار سازد. این بررسی همچنین ممکن است نشان دهد که آیا کودک از استراتژی هایی برای مقابله با چالش های افزایش بار پردازش زبانی استفاده می کند و اینکه این استراتژیها تا چه حد برای کودک مفید / یا غیر مفید هستند. آیا کودک از فرآیندی که انجام میدهد و آنرا رک نمی کند آگاه است؟ آیا کودک قبل از پاسخگویی اطلاعات کلامی را تکرار و مرور ذهنی می کند,، و آیا این استراتژی تسهیل گر و یا مانع عملکرد او است؟ آیا کودک گزینه های پاسخگویی را برری می کند، و آیا این کار احتمال پاسخگویی درست را افزایش می دهد؟ آیا کودک در طول آزمون های استاندارد رسمی یا غیر رسمی, یا اجرای تکلیف گفتمان رسمی و مبتنی بر برنامه درسی، توجه کنترل شده و پایداری را نشان می دهد؟، زمانی که چالش زا باشند بر روی آنها پافشاری می کند؟، به راحتی از یک تکلیف به تکلیف دیگر منتقل می شود؟، و اهداف را در حافظه فعال حفظ می کند؟ همچنین حرکت به یک ارزیابی فراتر از نمره دهی سنتی درست / نادرست (+/-) جهت در نظر گرفتن الگوهای خطا می تواند نواقصی را آشکار سازد که به آسانی قابل سنجش نبوده اند. در دسترس بودن ارجاعات بصری چه تاثیری بر صحت و ثبات درک کودک از متن شفاهی و یا نوشتاری دارد؟ تقاضا برای نگهداری بیش از یک واحد اطلاعات در حافظه و مدیریت آن بطور همزمان چه تاثیری بر صحت پاسخگویی دارد؟ آیا زمانی که کودک هیچگونه پاسخگویی نداشته باشد, نمونه هایی وجود دارد که نشان دهد او پاسخ را نمی داند, یا بصورت تصادفی و آنی پاسخ می دهد؟ آیا خطاهای کودک تاحدودی با پاسخ صحیح مرتبط هستند, یا کاملا نامرتبط می باشند؟ آیا کودک پاسخ هایش را مورد خودنظارتی و خوداصلاحی قرار می دهد؟ ارزیابی به دست امده چارچوبی را برای بررسی درک, حفظ, سازمان دهی, بازیابی و فرمول بندی تک کلمات, عبارات و جملات, و گفتمان گسترده ( شنیده شده-خوانده شده, گفتاری یا نوشتاری), در طی آزمون های استاندارد رسمی و گفتمان های غیررسمی و تکالیف مبتنی بر محتوای برنامه درسی فراهم می کند. علاوه بر این نیاز است که این اطلاعات در بافت اطلاعات پس زمینه ای مورد تجزیه و تحلیل قرار بگیرد, که والدین, مراقبین و معلمان درباره تاریخچه تولد- سلامت, تاریخچه رشدی, تاریخچه زبانی-یادگیری, تعاملات ارتباطی-اجتماعی, موفقیت ها و چالش های تحصیلی, و ارزیابی ها-درمان های قبلی گزارش کرده اند. مولفه های اصلی چنین ساختاری به شرح زیر خلاصه گردیده اند:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.