نماز و دوری از گناه

قرآن کریم به مناسبت های مختلف به انسان دستور داده تا نماز را به پا دارند و در برخی موارد به کاربردهای نماز اشاره کرده است، مانند این آیه که می فرماید: «أَقِمِ الصَّلَاةَ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَىٰ عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنكَرِ؛(1) به درستی نماز (انسان را) از زشتی ها و گناه باز می‌دارد.»

شاید برای برخی این سوال پیش آید که اگر نماز باعث می شود که انسان را از انجام کار زشت و ناپسند باز بدارد، پس با این وجود چرا بعضی نمازگزاران هنوز مرتکب کارهای خلاف می شوند؟

در پاسخ باید گفت نمازی سبب دوری انسان از فحشاء و منکر می شود که همه شرایط به صورت کامل در یک نماز جمع شوند و آن وقت است که این نماز بازدارنده از فحشاء و منکر است، در غیر این صورت حرکات و سکنات و صرف اذکار که چنین خاصیتی را ندارند.

یکی از شرایط اصلی نماز، حضور قلب در نماز است، به این معنا که انسان هنگام نماز تمام کارها را کنار بگذارد و دلش را از تمام تعلقات و افکاری که در آن است خالی کند.

نکته دیگر اینکه میزان قبولی نماز بستگی به میزان حضور قلب در نماز دارد. امام صادق (علیه السلام) در همین زمینه فرمودند: «اِشغَل قَلبَكَ بِصَلاتِكَ فَإِنَّهُ لا یُقبَلُ مِن صَلاتِكَ إلّا ما أقبَلتَ عَلَیهِ مِنها بِقَلبِكَ حَتّى‏ إنَّهُ رُبَّما قُبِلَ مِن صَلاةِ العَبدِ رُبُعُها أو ثُلُثُها أو نِصفُها؛(2) دلت را به نمازت مشغول بدار كه از نمازت، جز آنچه با دلت به آن توجه داشته اى، پذیرفته نمى‏ شود. حتّى گاه از نماز نمازگزار، یک چهارم و یک سوم و یک دوم آن پذیرفته مى ‏شود.»

بنابراین برای رسیدن به آستان الهی و درک کامل نماز و بهره مندی از آثار بی نظیر آن بایستی نمازگزار همواره از اخلاص و حضور قلب در نماز برخوردار باشد.


پی نوشت:

1. سوره عنکبوت، آیه 45.

2. من لا یحضره الفقیه، ج 1، ص 303، ح 916؛ المحاسن، ج 2، ص 33، ح 1105؛ بحار الأنوار، ج 84، ص 224، ح 11.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.