کربوکسیلیک اسیدها


-کربوکسیلیک اسیدها گروه عاملی کربوکسیل (COOH-) دارند.
-جزو اسیدهای ضعیف هستند (یونش تعادلی) و برای آنها ثابت اسیدی تعریف می شود.
-تا 5 کربن در آب محلول بوده و با افزایش زنجیر کربنی قسمت ناقطبی بزرگ شده و انحلال پذیری در آب کاهش می یابد.
-با افزایش زنجیر کربنی متصل به گروه کربوکسیل، قدرت اسیدی کاهش می یابد.
-ساده ترین آنها، متانوییک اسید (فرمیک اسید یا جوهر مورچه ) است.
-نام آشناترین آنها، اتانوییک اسید (استیک اسید یا جوهر سرکه) است.
-اتان دی اوییک اسید یا اگزالیک اسید، یک کربوکسیلیک اسید دو عاملی است.
-اگزالیک اسید در ریواس و اسفناج وجود دارد و به جوهر ترشک هم معروف است.
-اتصال گروه الکترون دهنده به کربوکسیل (مثل گروه آلکیل)، قدرت اسیدی آنها را کاهش می دهد.
-اتصال گروه الکترون کشنده (مثل هالوژنها) قدرت اسیدی آنها را افزایش می دهد.
-هر چه الکترونگاتیوی اتم متصل به گروه آلکیل بیشتر باشد، اسید قویتر است.
-هر چه اسید قویتر باشد، باز مزدوج آن ضعیفتر بوده و پایدارتر است و بالعکس.
-بنزوئیک اسید یک کربوکسیلیک اسید آروماتیک است که در تمشک و پوسته برخی درختان یافت می شود.

تالیف : استاد ارزومند
دبیر زیست و شیمی تبریز

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.